Gdzie rozpocząć moją historię? Na dworcu w Tychach, gdzie w deszczu czekam na pociąg. Nie… Opowieść ta rozpoczyna się 17 kwietnia 2009 roku około godziny 15:50. Właśnie wysiadam z pociągu na dworcu Bielsko-Biała Główny. Niosę ze sobą plecak ważący chyba z 15kg (6.5kg to kolczuga), śpiwór w jednej ręce, a miecz otulinowy w drugiej. Podążam za tłumem, którego cel wydaje się oczywisty (ludzie rzadko chodzą po mieście z bronią PCV) – Grojkon 2009. Jednak już na wiadukcie spotykamy Orgów, dziwne stworzenia, które prowadzą nas na teren konwentu. Po kilku chwilach jesteśmy już na miejscu. I w ten sposób rozpoczynają się 3 dni pełne fantastyki w każdym wydaniu.

W piątek nie było dużo prelekcji, które mnie interesowały, więc miałem dość czasu żeby rozejrzeć się po terenie konwentu. Muszę przyznać, że szkoły idealnie nadają się na takie imprezy. Najpierw jednak udałem się na wykład o „Antropologii Kriopijcy” prowadzony przez Diabolica. Prelekcja była ciekawa i dobrze poprowadzona. Diabolic przedstawił rozwój wampira od czasów sumeryjskich do współczesnej wizji. W sobotę spotkaliśmy się ponownie, gdy wajaśniaj słuchaczom wizję wampira w grach rpg.

Później wybrałem się do Games Room, gdzie dzięki życzliwości sklepu Rebel można było wypożyczyć gry planszowe. Największą popularnością cieszyły się Starcraft oraz Neuroshima Hex, ale do dyspozycji było naprawdę dużo gier.
Jako że przez pewien czas sędziowaniem rozgrywki karcianki Magic: The Gathering, zdecydowałem się odwiedzić Romka, sędziego z Bielska, który przez pewien okres zajmował się moją edukacją jako sędziego.
Przy rozmowie dowidziałem się, że w sobotę odbywa się turniej, w którym nagrodą jest zaproszenie na Mistrzostwa Polski 2009.

Koło 19:30, gdy znudziło mi się zwiedzanie szkoły i stoisk, wróciłem do Games Roomu i dzięki mojemu szczęściu trafiłem na naukę gry w Starcraft: Board Game. Grało się naprawdę świetnie, zawsze można było się spytać o zasady jednego z dwóch prowadzących, którym faktycznie zależało, żeby wytłumaczyć wszystko porządnie. Kilka pokazów, rozpoczęcie gry, rozbudowa bazy, atak na przeciwnika i 5 godzin z głowy. Jako że grałem z fajnym towarzystwem, w którym prawie wszyscy byli graczami RPG, postanowiliśmy poprosić Orgów o pokój na sesję. Dostaliśmy klucz i około 00:20 byliśmy w małym pokoju, który na co dzień jest jadalnią schroniska (szkoła i schronisko mieściły się w tym samym budynku). Zagraliśmy sobie w komiczną wersję DnD bez rzutów kośćmi, lecz poziom zaangażowania graczy był większy niż na niejednej sesji, którą prowadziłem. Skończyliśmy koło 3 nad ranem i zgodnym głosem ustaliliśmy, że idziemy do sklepu. Po powrocie gadaliśmy jeszcze o wszystkim i o niczym, idąc spać około 6, a wstając o 8:30 :D

W sobotę część moich nowych znajomych poszła na turniej Star Wars Miniatures, a ja wpadłem do Games Roomu głodny nowych planszówek. Ale najpierw zjadłem śniadanie w szkolnym bufecie.
Battlestar Galactica – ta nazwa od jakiegoś czasu chodziła za mną i naprawdę cieszyłem się, gdy znalazłem ją przy stoisku z planszówkami. Oczywiście szybko zebrałem grupę, oraz porosiłem bywalca o wytłumaczenie
zasad – zresztą przyłączył się do nas. „Gra gdzie każdy jest posądzany o wszystko” – tak żartobliwie skomentowaliśmy grę, ale radość z wystrzelenia głowicy nuklearnej we wrogi statek pozostała do dziś.

Na konwencie można było również pośpiewać na karaoke, co też wszyscy chętnie robili. Kolejka czasami wychodziła poza salę, a potępieńcze jęki, gdy śpiewałem Wish I Had An Angel, musiały przerazić niejednę osobę. Od czasu do czasu przyglądałem się też bitewniakom oraz magicowcom i jakoś tak czas zleciał mi do 20. Wtedy wybrałem się na konkurs wiedzy o twórczości Tolkiena i przekonałem się, że jeszcze wiele powinienem się dowiedzieć
(np. jaką powierzchnie zajmuje Shire w milach kwadratowych). Natomiast o 21 nadszedł czas na larpa „Cała karczma nasza w otchłań się zatacza” Klimat przygody był powalający. Akcja rozgrywała się w karczmie Rzym, gdzie dusze potępieńców spotykały się i próbowały uciec do świata żywych. Wspaniałe stroje, mroczna atmosfera oraz zaangażowanie wszystkich uczestników sprawiło, że bawiliśmy się do 2 w nocy. Tym razem jednak od razu poszedłem do sypialni, gdyż następniego dnia czekali na mnie PCV Warriors IIed.

Rankiem dnia niedzielnego ponownie zagrałem sobie w Galactykę, oraz stierdziłem, że powinienem poćwiczyć przed PCV W (był to turniej walki na broń otulinową). Na szczęście szybko znalazłem przeciwnika i przystąpiliśmy do solidnego treningu. Później udaliśmy się na karaoke, aby zwiększyć morale i około 13 przybyliśmy na turniej. Jako że słowa nie są w stanie oddać tego klimatu zamieszczam kilka linków:
PCV 1
PCV 2
PCV 3
PCV 4
PCV 5
PCV 6
PCV 7
PCV 8 – moja walka
PCV 9
Półfinał
Finał

Po zakończeniu turnieju, nie zostało mi nic innego jak pakować się i wracać do domu. Byłem naprawdę zadowolony z Grojkonu i za rok również zamierzam tam przyjechać.

Na koniec dam jeszce kilka linków
Album 1
Album 2
Album 3
Film