Pierwszą historią pokazaną w Fronline jest „Dlaczego Walczymy”.  Opisuje powody, dla których każda z ras ciągle uczestniczy w konflikcie, oraz w jaki sposób rekrutuje nowych wojowników, których gracze tak bezlitośnie wysyłali na śmierć. Autor miał nawet fajny pomysł, ponieważ na początku, strona jest podzielona na 3 części, pokazujące równoległą akcję każdej ze stron konfliktu. W momencie gdy następuje do starcia strona łączy się z całość.  Kreska nie jest pomieszaniem pomiędzy komiksem amerykańskim i mangą. Nie ma zbytniej fabuły jednak czyta się szybko i bez odruchu zwrotnego. W mojej opinii jest to najlepszy komiks w tomie 1. 6/10

Kolejna opowieść „Bóg Piorunów” przedtawia historię Sandina Forsta, zdezerterowanego pilota Thora. Sandin razem z dwójką wspólników stara się dostać do cudem ocalałego magazynu na planecie Mar Sara (tak, to ta, którą Tassadar dosłownie wypalił w kampanii Terran w podstawce). Tutaj kreska jest wyjątkowo słaba, ani nie nastawiona na charakter, ani na akcję. Fabuła z resztą też nie. 3/10

„Narzędzia Wojny”, trzecia z historii, chyba z największą głębią. Ambasador wraz ze swoim synem o psionicznych zdolnościach zostają uwięzieni w kopalni Vespynu. Górnicy, oraz Marines muszą zdecydować czy wykorzystają chłopca jako przynętę, czy też postarają się go uratować. Kreska jest utrzymana w konwencji cyperpunk, co o ironio, całkiem nieźle pasuje do wnętrza kopalni. 5/10

Na sam koniec dostajemy „Gruby Pancerz – cz.1″. Tym razem historyjka o pilocie dopiero co wynalezionego Vikinga. Carter staje do walki przeciwko swojemu dowódcy, który stara się zniszczyć całą kolonię, w celu wyplenienia „złych dygnitarzy”. Tutaj dostajemy z kolei typowy komiks amerykański o wręcz prostackiej kresce i durnej fabule. 2/10

Tak więc tom 1 otrzymije oceną ogólną 4/10. Niewypada on zbyt dobrze i mam nadzieję, że w następnej części Blizzard zrobi autorom porządną awanturę i zagoni ich do uczciwej pracy.