Sporych rozmiarów zestaw, zapakowany w klimatyczne pudełko, będzie zawierał:

- Siedem szczęśliwych pokerowych żetonów. Wszystkie zostały zaprojektowane na wzór tych znajdujących się w grze.
- Talię kart z unikalnymi grafikami prezentującymi postacie i frakcje znane z New Vegas.

- Replikę platynowego żetonu „Lucky 38″
- Graficzną nowelę „All Roads” w twardej oprawie napisana przez Chrisa Avellone’a, jednego z twórców gry.
- Dokumentalny film ukazujący proces tworzenia gry. Zawiera liczne ekskluzywne materiały video, w tym wywiady z twórcami.

Niestety, jak na razie zestaw został zapowiedziany na rynek amerykański. Nie wiadomo czy i kiedy trafi do Europy. Cena w sklepie Gamestop to $69.99 dla PC i $79.99 dla konsoli Playstation 3 oraz Xbox 360.

Poniższy fragment jest przeznaczony dla ludzi, którzy nie kojarzą sławnego Fallouta. Jeżeli wiesz o co w tym chodzi – odpuść sobie.

Dawno, dawno temu, kiedy częstotliwość procesora mierzyło się w Megahercach, a pamięć fizyczną w Megabajtach, by sobie pewien pionierski oddział pełny dzielnych ludzi – Black Isle. Podlegał on zasłużonej firmie Interplay Entertaiment i miał w przyszłości wydać parę ciekawych, nawet przełomowych tytułów.  Pozostańmy jednak w pięknym i jakże wspaniałym dla graczy roku 1997. Wtedy to światło dzienne zobaczyły takie tytuły jak pierwsza część sławetnej serii Grand Theft Auto, Dungeon Keeper oraz bardzo kontrowersyjny Carmageddon. Najważniejszy jednak dla nas jest produkt, którym zajęła się Czarna Wyspa. 30 września roku pańskiego 1997 gracze mieli szansę spotkać się z Falloutem.

Opowiadał on mroczną, nieprzyjemną historię ludzkości, która w trakcie bitwy o ropę naftową zamieniła świat w pustkowie. Wszystko za sprawą potężnej broni nuklearnej. Przeżyli tylko nieliczni, którzy mieli szanse schować się w Kryptach – podziemnych schronach przeznaczonych na wypadek wielkiego BUM. Jednym z owych szczęściarzy, którym się udała ta trudna sztuka przetrwania jesteś Ty, graczu. Niestety, w miejscu Twego zamieszkania, Krypcie o pechowym numerze 13 zepsuł się uzdatniacz wody i teraz jakiś frajer musi się przelecieć po niebezpiecznych pustkowiach, żeby uratować wszystkich pozostałych. Nie zostało do końca wyjaśnione, czy to Ty wyciągnąłeś najkrótszą słomkę czy może po prostu mieszkańcy się na Ciebie uwzięli. To w sumie już nie jest ważne. Jedyne co się liczy to to, że Przybysz z Krypty 13 ujrzał po raz pierwszy w swoim życiu światło dzienne i ma 150 dni, żeby znaleźć uzdatniacz wód. Odpad Postatomowy cieszył się wielkim uznaniem fanów, którzy niemal czcili pierwsze dzieło Black Isle. Szybko więc przyszedł czas na sequel.

Fabuła Fallouta 2 kręciła się wokół tajemniczego G.E.C.K-a (Garden of Eden Creation Kit czyli, według nieudolnej polonizacji redaktora, Zestaw do Tworzenia Ogrodu Eden). Chyba najważniejszą zmianą, jaką popełnili panowie z Los Angeles było odrzucenie ograniczenia czasowego – gracz mógł swobodnie przemierzać świat, nie martwiąc się o to, że jego pobratymcy niedługo pomrą z niedoboru H2O. Fallout 2 także cieszył się sukcesem, jednak chwilowo serię odstawiono na boczny tor. Black Isle zajęło się tymczasem tworzeniem niesamowitego Planescape: Torment oraz świetnego młodszego brata Wrót Baldura – Icewind Dale.

W 2001 zrobiono kolejną grę w realiach kochanego przez masy Fallouta. Nosiła podtytuł Tactics* i była, według mnie, sporą dawką dobrej zabawy, lecz zawzięci fani oryginału zmieszali dzieło Micro Forte z błotem, a fabułę spin-offa uznano za niekanoniczną. Wreszcie rozeszły się pogłoski o nowym, lepszym Falloucie. Zapowiadało się wspaniale – trójwymiarowa grafika, dwa tryby walki, multiplayer. Niestety, marzenia legły w gruzach razem z Interplayem, który wahał się na skraju bankructwa i musiał anulować projekt. Kto wie? Może tak zwany „Van Buren” zrewolucjonizowałby oblicze gier?

O Falloucie było cicho przez następnych parę lat. Tylko w lipcu 2004 usłyszano o sprzedaży praw do serii firmie Bethesda Softworks – autorom sagi The Elder Scrolls. Przenieśmy się cztery lat w przód. Jest 28 października 2008 roku, a na półkach sklepów komputerowych zagościł Fallout 3, autorstwa programistów z Bethesdy. Przez wielu został uznany za banalnego „Obliviona z bronią palną”. A jakie jest zdanie Waszego skromnego recenzenta?

Roodzisz się, to znak, kocha Cię…

Początek fabuły trzeciego Fallouta jest podobny do jego poprzednich części – wcielasz się w mieszkańca krypty, która przetrwała wojnę atomową. Tym razem jednak nie zostajesz od razu wprowadzony dorosłość i wyrzucony na głębokie wody, a raczej pustkowia. Najpierw czeka Cię fabularne stworzenie postaci i samouczek. Już w tym miejscu widać pierwszą poważną zmianę w stosunku do poprzednich części – poziom trudności jest  przystosowany do mniej hardkorowych graczy. Kto z weteranów pierwszych dwóch części tej gry słyszał o czymś takim jak samouczek?!

Tworzenie postaci odbywa się podczas kolejnych etapów dziecięcego życia. W momencie narodzin wybrałem swoją płeć i wygląd, jako roczne dziecko zdecydowałem jak rozdzielić swoje 40 punktów na 7 umiejętności – siłę, percepcję, wytrzymałość, charyzmę, inteligencję, zręczność i szczęście. Następnie, na 10 urodziny, dowiedziałem się tego i owego o questach oraz używaniu broni. Siedem lat później podszedłem do testu kompetencji G.O.A.T (ang. koza), który pozwolił mi dowiedzieć się czegoś o sobie i wybrać umiejętności. W końcu udało podjąć pierwsze prawdziwe wyzwanie!  Ojciec , który był mi sterem w pierwszych latach życia (matka umarła jakiś czas po porodzie) uciekł z krypty. Nie spodobało się to widocznie strażnikom, którzy zaczęli mnie szukać w celu eksterminacji. Nie mając lepszego wyboru zostawiłem za sobą całą przeszłość, aby ruszyć w nieznane.

…ten świat.

Pierwszą czynnością, jaką zrobiłem po wyjściu z ciemności krypty było dokładnie rozejrzenie się dookoła. Dobrze przeczytaliście – rozejrzałem się. W trzeciej części Fallouta zrezygnowano z rzutu izometrycznego, który panował nam miłosiernie w poprzednikach i przyjęto widok FPP (First Person Perspective – z oczu postaci). Można także zdecydować się na przestawienie kamery za plecy bohatera (perspektywa TPP), lecz świat Stołecznych Pustkowi jest przystosowany do oglądania bezpośrednio przez oczodoły Samotnego Wędrowca. Podróż odbywa się tradycyjnie, na nogach, jednak jeżeli już raz zagościmy w danym miejscu, będziemy mogli tam wracać z pomocą funkcji szybkiej podróży. Nie ma co ukrywać – ten chwyt Bethseda skopiowała ze swojego Obliviona.

Co więc przyjdzie nam zwiedzić? Głównie pełne piasku, złomu i gruzów Pustkowia, ciemne, ponure metra oraz nieliczne, ale za to ciekawie opracowane, miasta. Miło mi stwierdzić, że twórcom udało się urozmaicić postapokaliptyczną panoramę rzucaniem dookoła rozmaitych obiektów – zepsutych samochodów, ruin budynków, wózków sklepowych i tym podobnego śmiecia. Proces zorganizowany został w ten sposób, że co chwilę napotykamy się na jakąś drobną odmianę, a jednak nie ma żadnych wątpliwości, iż rzeczywiście są to pustkowia.

Dobro, zło…

Wędrówki po świecie trzeciego Fallouta są uprzyjemniane przez tony ciekawych placówek do odkrycia, zbadania i splądrowania. Ogołacając przypadkowo napotkane lokacje z ich dóbr wszedłem w posiadanie pięknej „Niegrzecznej Pidżamki”, mini bombę atomową, dużo, dużo broni oraz dziesiątki taśm i notatek pozostawiających za sobą tajemnice jakich nie zdołałem odkryć. Poza takimi mini-questami Fallout 3 proponuje nam także bardziej rozbudowane zadania poboczne oraz oczywiście wątek główny opierający się na poszukiwaniu ojca. Zgodnie z najnowszą tradycją, tak jak w większości ostatnio wydanych „poważniejszych” cRPG-ów, nie mamy tu wyraźnego podziału na „dobro” i „zło”. Znajdzie się sporo decyzji moralnych, w których ciężko zlokalizować tą lepszą ścieżkę. Niestety, arogancki i jakże upierdliwy recenzent musi stwierdzić, że w porównaniu do rodzimego Wiedźmina system „wyboru i konsekwencji” jest tutaj sporo w tyle. W ramiach równowagi zachodnia produkcja góruje w ilościach czarnego humoru.

Warto powiedzieć parę słów na temat NPC-ów – zarówno tych przyjaznych jak i tych mniej samarytańskich. Ci pierwsi zazwyczaj zgrupowani są w miastach i mogą nam zaoferować rozmaite usługi – począwszy od rozmowy, przez handel i naprawę ekwipunku, kończąc na wspomaganiu nas w walce jako najemnik. Poza tym spotkać można także wędrowne karawany, które bywają całkiem przydatne, gdy zabraknie amunicji gdzieś w szczerym polu, na środku pustkowia. Krótko mówiąc – szału, ani rewolucji nie ma. Lepiej za to wygląda sprawa z ruchomymi pojemnikami na naboje – wrogami. Swoje metalurgiczne usługi w zakresie ołowiu zaoferować można ludziom, ghoulom, supermutantom, psom, niedźwiedzio-podobnym Yao Guai’om, radoskorpionom oraz zabójczym Szponom Śmierci, czyli całkiem potężnemu gronu klientów. Niestety, poziom trudności zawiódł ortodoksyjnych fanów, którzy do dziś śnią koszmary o tym jak z palcem w nosie pokonywali na 6 poziomie Super Mutanty. Mnie osobiście ta casualizacja nie przeszkadzała w przyjemnej i ekscytującej rozrywce.

…i śmiech prosto w oczy.

Zdecydowanie najciekawszym wizualnie elementem postapokaliptycznych RPG-ów spod znaku Pip-boya była walka. Co prawda ciężko porównać obfitą plamę krwi na podłodze do „Ostatniej wieczerzy”, „Krzyku”, „Panoramy racławickiej” czy przełożyć ją na „Cztery Pory Roku” Vivaldiego. Jednak dla mnie brutalność w Falloutach zawsze była i będzie poezją. W najnowszej odsłonie, dzięki zastosowaniu nowoczesnej grafiki walka stała się jeszcze bardziej soczysta. Przyczyną takiego postępu stał się w dużej mierze ciekawy i oryginalny wynalazek Bethsedy – V.A.T.S.

Co prawda walkę można toczyć w czasie rzeczywistym, to najbardziej miodne i najprzyjemniejsze starcia odbywają się właśnie za pomocą Vault-Tec Assistted Targeting System. Po użyciu owego systemu czas zatrzymuje się, a gracz może spokojnie wybrać cel swojego strzału. Następnie karta graficzna zaprzęgnięta do ciężkiej pracy wygeneruje nam na ekranie cały atak w spowolnionym tempie – szczególnie efektowne są ujęcia śledzące lot kuli. Mamy szansę obserwować 10 milimetrów śmierci w akcji -  od wylotu lufy broni bohatera do głowy wściekłego Szpona Śmierci. Niestety, V.A.T.S. niesie za sobą tajemnicę, jakiej nie udało mi się rozwiązać. Dlaczego ghoulom, które dostają kulkę centralnie w głowe, odpadają także wszystkie kończyny?

Oczywiście, narzędziami zniszczenia nie są tylko proste pistolety 10-milimetrowe, o jakich wspomniałem w poprzednim akapicie. Będziemy mieć szansę chwycić w swe ręce Czerwonego Kapturka, karabin szturmowy, kilka rodzajów pistoletów, snajperkę, strzelbę, cały arsenał broni energetycznych oraz legendarne Magnum .44, w którym zakochał się Wasz recenzent. Z broni cięższych warto wspomnieć o Grubasie, potężnej wyrzutni, która pozwoli na poczęstowanie przeciwnika mini-atomówką, oraz o Pakietnicy – dziwnym urządzeniu, którego amunicją może być praktycznie każdy, pozornie bezużyteczny przedmiot. Jeżeli nie lubisz Role-Playów, a armagedon wolisz omijać szerokim łukiem – zagraj w tę grę, żeby zobaczyć jak można zabić wielkiego skorpiona używając pluszowego misia.

Centrum zarządzania bronią (i nie tylko) jest małe urządzenie zamontowane na ręce naszej postaci – Pip-Boy. W nim możemy sprawdzić stan postaci, wybrać broń, włączyć radio, przejrzeć questy itp. Niestety, upakowanie wielu możliwości w jednym urządzonku powoduje, że dostęp do każdej funkcji nie jest tak poręczny i szybki jakbyśmy chcieli.

Każde pokolenie odejdzie w cień.

Najwyższy czas skończyć moje ponure gadanie i przejść do konkretnych wniosków. Bethseda wykonała kawał dobrej roboty serwując nam starego Fallouta wzbogaconego o elementy typowe dla najnowszych gier. Niektórym mogą się nie spodobać tak poważne zmiany, jednak idąc z duchem postępu „Odpad Postatomowy” zyskał wiele dobrego. Perspektywa FPP pozwoliła na głębsze wczucie się w postać, a V.A.T.S. zademonstrował jak można dodać grze cechy typowe do turówki nie umniejszając tym dynamice walki. Niestety, żeby zaadoptować się w naszych czasach Fallout potrzebował gruntownego obniżenia poziomu trudności. Na szczęście można to naprawić ściągając z internetu odpowiednie mody. Tych zresztą jest mnóstwo i każdy znajdzie coś dla siebie. Nowi NPC-e, najemnicy, wrogowie, questy, poprawy grafiki i tym podobne.

Niestety, dzieło Bethsedy nie zostało zaakceptowane przez najbardziej wymagających fanów serii. Sądzę jednak, że tylko odświeżony graficznie i fabularnie Fallout 2 byłby zwykłym odgrzewaniem kotleta. Zmiany były potrzebne, a weterani serii muszą się z tym pogodzić.  Mówcie co chcecie – mi się podobało.

Plusy:
+ Fallout wrócił!
+ Dużo questow
+ Oryginalne bronie (Pakietnica, Grubas)
+ V.A.T.S.
+ Sporo wrogów
+ Czarny humor
+ Mnóstwo modyfikacji i DLC

Minusy:
- Bugi (minimapa szwankuje, patch więcej psuje niż naprawia)
- Poziom trudności
-  Ortodoksyjni fani poprzednich części i tak będą niezadowoleni
- Praktycznie brak Specialnych Spotkań

Ocena końcowa: 9-

* Link do mojej recenzji Fallout Tactics

Moje źródło męczyło się z uruchomieniem F3 ok. 6h, poźniej 2h grania i znowu kilka godzin problemów. Zresztą nie jest to odosobniony przypadek i wszyscy zgodnie mówią, że ten tytuł chyba nie był nigdy na PC uruchamiany.

Po części twórcom się nie dziwię – pisanie gier pod konsole jest łatwiejsze z racji zamkniętej konfiguracji sprzętowej.

Wszelkie problemy zostały już opisane na forum twórców gry, chociaż sami przyznali się jedynie do dwóch większych, dotyczących wersji na PS. Jednym z nich jest zawieszanie się gry podczas przeprowadzania testu GOAT na początku rozgrywki, drugi dotyczy chwilowej przerwy w działaniu kiedy to pojawia się informacja z XMB.

Chociaż pierwszy patch nie został jeszcze zapowiedziany to z pewnością jest to kwestia czasu. Cóż… nie ma rzeczy idealnych.

„Dodatki jak wszyscy wiemy, dodają rzeczy.” Jakie rzeczy zobaczymy w RPG utrzymanym w klimacie postapokaliptycznym? Przede wszystkim świeżutka fabuła łącząca się z wydarzeniami kampanii w grze. Oczywiście możecie liczyć na pokaźną sumę broni, naruszalnych elementów i zmutowanych stworów. Tylko tyle ujawniono nam, lecz na pewno jeszcze o rozszerzeniach usłyszymy. Poczekajmy więc, aż tytuł zawita w polskich sklepach, a wtedy sprawdzimy czy w ogóle warto dodawać jakiekolwiek „ingredienty”.

„Jesteśmy bardzo podekscytowani możliwością oddania w ręce graczy najnowszej części tej uwielbianej i wysoko ocenianej serii. Szykujemy jedną z największych tegorocznych premier, aby sprostać wielkiemu ogólnoświatowemu zapotrzebowaniu na ten tytuł” – powiedział prezes Bethesdy Vlatko Andonov.

Tak, więc już za dwa miesiące dowiemy się czy trzecia odsłona serii powtórz sukces swoich poprzedniczek. Jak na razie wszystko na to wskazuje. Bądźmy więc dobrej myśli ;)

Fallout 3 to post-apokaliptyczne RPG nowej generacji na konsole. Choć pisaliśmy już kiedyś o tej grze, przypomnimy, ża fabuła rozgrywa się w latach 60 po masowych wybuchach bomb jądrowych.

Tu macie jeszcze raz link do fotek! Szybko! /strona się dość długo ładuje/

Tu macie część artykułu:
Jako partner firmy Bethesda Softworks, pragniemy poinformować o przygotowaniu polskiej wersji językowej gry Fallout 3 również na konsolę Playstation®3. W dotychczasowych informacjach, potwierdziliśmy dostępność gry na komputery PC oraz na Xbox360. Jesteśmy dumni, że możemy dziś poinformować wszystkich posiadaczy konsoli Sony o dostępności tej wyjątkowej gry także na ich platformę. Gra dla PS3 zawierać będzie wszystkie charakterystyki dostępne dla komputerów PC oraz konsoli Xbox. Również w tej wersji, głosów postaciom użyczą największe sławy świata rozrywki!

A tu znajdziecie całość.